Życie ptaków w ROD na RELAXie w Polskiej Nowej Wsi (3): GIL


Gil przyleciał do naszego ogrodu z dalekiej północy, gdzie mrozy jeszcze większe i śniegu jeszcze więcej. Ściągnęły go przysmaki z naszych drzew rosnących na działkach i nad stawem w szczególności nasiona klonu. Ptaki te w odróżnieniu od innych nie interesują się mięsistą częścią owoców, ale ukrytymi w nich nasionami. Mocnym dziobem umiejętnie oddzielają mięsistą część, rozłupują nasionka i połykają ich zawartość. Sięgają po nasiona np. pokrzyw, łobody, jarzębiny, głogu, dzikiej róży, jaworu, czereśni, brzozy, olchy, dębu, buka, szczawiu.

Gile są tylko trochę większe od wróbli – osiągają długość ok. 17 cm. Ich dzioby są krótkie i grube. Na głowie ptaki te mają charakterystyczne czarne czapki i kolorowe piersi – te należące do samców są jaskrawoczerwone, natomiast samice mają o wiele jaśniejsze upierzenie w kolorze delikatnego różu lub beżu.

Śpiew gili najtrafniej można określić jako ciche zgrzyty przeplatane gwizdami. Co ciekawe, samce dają się bardzo łatwo podpuścić i można je zachęcić do kontynuowania arii cichym i delikatnym pogwizdywaniem.

Gniazdo gil zakłada na dolnych częściach gałęzi drzew iglastych, na wysokości kilku metrów. Gile w Polsce objęte są ścisłą ochroną gatunkową.

Porada dla działkowców:

  1. aby zachęcić gile do odwiedzania naszych ogrodów, warto posadzić w nich w jarząb pospolity lub szwedzki
  2. pokarm zimą: słonecznik, nasiona konopi, owoce jarzębu pospolitego.

Autorzy tekstu:
Teresa Magdy – działkowiczka ROD “Relax” w Polskiej Nowej Wsi
Ewa Majewska – St. instruktor ds. ogrodnictwa OZ PZD w Opolu

Autor fotografii: Teresa Magdy