Życie ptaków w ROD na RELAXie w Polskiej Nowej Wsi (14): CZYŻ POSPOLITY 


Ten niewielki ptak, mniejszy od wróbla, bardzo rzadko gości w naszym ogrodzie. W zasadzie to tylko spotykam stado przelotem jesienią albo wiosną jak żeruje w moim karmniku. Ale moje czyżyki to wojownicy naprawdę wagi ciężkiej, jak tylko pojawią się w karmniku, gdzie chętnie zjadają nasiona konopi, słonecznika i siemię lniane, od razu widać w nich typowych przywódców. Bez problemu rozprawią się z przeciwnikiem znacznie od siebie większym.

Pożywienie czyża stanowią głównie nasiona olchy, wierzby i brzozy, chwastów, a także nasiona drzew iglastych (świerku i jodły), krzewów i bylin, pączki wielu roślin. Co ciekawe nasiona wyjadają w akrobatycznych pozach – wydłubują je swym trójkątnym, ostrym dziobem i potrafią zwisać z cienkich gałązek grzbietem w dół. W sezonie lęgowym jedzą owady (mszyce, drobne gąsienice) i pająki. Pożywienia na ziemi szukają tylko zimą podczas mrozu kiedy nie mogą żerować na gałęziach i gdy nasiona wypadają z drzew.   

Ubarwienie czyżyka jest ogólnie oliwkowo-żółte. U samca wierzch głowy i podgardle są czarne, u samicy głowa jest szarawa. Oboje mają żółte plamy na bokach ogona i na skrzydłach oraz żółty kuper. Są to ptaki wędrowne wiec nie zagrzeją u nas miejsca na dłużej a i ciężko byłoby im zapewnić wygodny kącik ponieważ gniazda budują na drzewach iglastych ponad 8 m nad ziemią starannie je ukrywając. Nasze niskie owocowe drzewa więc by im nie odpowiadały.

Kiedyś czyżyki hodowano jako gatunek ptaków śpiewających. A bezspornie dodatkowym atutem było ubawienie (pojedyncze ptaki z gatunku są całkowicie żółte, przez co do złudzenia przypominają kanarki) i żywe usposobienie.  Obecnie na terenie Polski czyż jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.

Autorzy tekstu:
Teresa Magdy – działkowiczka ROD “Relax” w Polskiej Nowej Wsi
Ewa Majewska – St. instruktor ds. ogrodnictwa OZ PZD w Opolu

Autor fotografii: Teresa Magdy